● with all my heart &HBD..YH and CM
posted on 15 Feb 2010 18:37 by idyllizexe
With all my heart
会いたくてずっと君を思うよ
心から君を
もう一度 my heart 伝えたくて
.
.
.
หายไปชาติเศษ ฮิยะๆๆๆๆๆๆๆๆ ภารกิจระดับชาติของนักศึกษาไทยยังคงมี
แต่ยังไงซะ นังนี้ก็แอบดอดไปดูคอนดั๊บมาเรียบร้อย อย่า อย่าเพิ่งด่าเรา
ก่อนอื่น ต้องบอกว่าขอโทษยุนโฮมากๆ T^T วันเกิดท่านเราไม่ได้มาอัพ
เพราะในวันนั้นข้าเจ้าได้ไปทำหน้าที่ด้วยการเป็นแรงงานพม่าในงานมีตติ้งนั่นเอง
จบไปอย่างสวยงามน่าดูชม แฮ่~ มีใครไปกันมาบ้างเนี่ย ฮิยะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ยังไงก็ขอบอกทุกคนที่ไปและไม่ได้ไปว่าขอบคุณมากๆนะคะ
งานนี้คงจะไม่เกิดขึ้นถ้าไม่ได้รับความสนใจ และการอยากรวมตัวกัน
ของเหล่าแคสสิโอเปียชาวไทยที่เหมือนมารายงานตัวว่า ฉันยังอยู่นะ
งานนี้จัดมาเป็นครั้งที่สองแล้ว อะไรหลายอย่างก็พยายามปรับปรุง
แต่บางสิ่งบางอย่างก็ยังต้องแก้ไขกันต่อไป ถ้ามีโอกาสจะพยายามให้มากขึ้น
แต่ที่ดีใจที่สุดในงานวันนั้นคือเป็นวันเกิดของลีดเดอร์ที่เก่งที่สุดของเรา
รวมไปถึงแจจุง กับชางมินด้วย ^^ แต่ขอพูดถึงหมีโกโก้ก่อนนะ~
.
.
.
Happy Birth day ชองยุนโฮ
คนที่ทำให้ฉันรู้สึกถึงคำว่ารับผิดชอบ พยายาม และรู้สึกเหมือนมีพี่ชายจริงๆ
อายุพี่มากขึ้นอีกปีแล้ว แต่ฉันรู้สึกเหมือนในตัวพี่ยังคงมีบางมุมอยู่
บางครั้ง พี่ก็เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่พยายามโอบกอดทุกคนไว้
พี่พยายามปกป้องและรักษาสิ่งที่สำคัญของชีวิตโดยไม่นึกถึงตัวเอง
เป็นพี่ชายที่ฉันภูมิใจและอยากอวยพรให้พี่ประสบความสำเร็จ
แต่ในบางมุม พี่ก็ยังคงเป็นแค่ชองยุนโฮ แค่ชองยุนโฮ
ผู้ชายที่เป็นคนธรรมดา มีมุมที่อบอุ่น มีมุมที่อ่อนหวาน มีมุมที่น่ารัก
มีมุมที่เข้มแข็ง มีมุมที่อ่อนแอ มีมุมที่น่ากลัว แต่ฉันก็ชอบที่พี่เป็น
ฉันชอบพี่ที่พยายามทำท่าน่ารักทั้งที่มันไม่เข้ากับพี่เท่าไหร่
ฉันชอบพี่ที่ออกมาดุแฟนคลับในเวลาที่พวกเขาทำสิ่งที่ไม่ถูกต้อง
ฉันชอบที่พี่พยายามแต่งเพลงโดยที่ไม่ให้คนอื่นรู้ก่อนที่มันจะเสร็จ
ฉันชอบเสียงเบสนุ่มๆของพี่ ที่บางคนอาจฟังว่ามันไม่เพราะ แต่ฉันว่าไม่
ฉันชอบเวลาที่พี่มีน้ำใจกับคนอื่นและภูมิใจ ถึงคนอื่นจะมองว่าสร้างภาพ
ฉันชอบเวลาพี่แสดงความเป็นตัวเองออกมา และฉันไม่ตั้งความหวัง
ฉันชอบเวลาพี่มองไปรอบๆตัวที่ร้านกาแฟ มันเหมือนหมีชอบสำรวจ
ฉันชอบคำพูดของพี่ในวันนั้น และฉันเข้าใจมัน ขอบคุณนะคะ
ฉันชอบเวลาที่พี่หลับ ถึงมันจะตลก แต่มันก็น่ารักดี
และความฝันของฉัน ฉันอยากจะนั่งข้างๆแล้วให้พี่พิงมาที่ฉัน
ฉันอยากรับความกดดันนั่นไว้บ้าง อยากเข้าใจพี่ให้มากกว่านี้
อยากร่วมรู้สึกไปกับพี่ อยากรู้ว่าตอนนี้พี่รู้สึกยังไง
มีความสุขแค่ไหน เจ็บปวดแค่ไหน กดดันเท่าไหร่
ฉันอยากจะเข้าไปใกล้พี่อีกนิด ไม่ใช่เพื่อครอบครอง ไม่ใช่
แต่ฉันอยากจะให้พี่รู้ว่าทุกครั้งที่พี่อยู่บนโลกนี้ พี่จะยังมีฉัน
ฉันอยากให้พี่หายเหนื่อย ฉันอยากให้พี่เป็นตัวของตัวเอง
ถึงคนอื่นจะชอบมองว่าพี่ต้องดี ต้องเพอร์เฟค
แต่สำหรับฉัน ฉันดีใจที่พี่เป็นคนแบบนี้ แบบชองยุนโฮ
ฉันดีใจที่คนที่ฉันรักเป็นเพียงคนธรรมดา ไม่ได้เลิศเลอ
ไม่ต้องเป็นเทพเจ้า ไม่ต้องดีเหนือใคร แค่เป็นพี่ก็พอ
ฉันน่ะ รักพี่มากเลยนะ ^^ พี่อีกสี่คนด้วย ทั้งหมดเลย
พี่ทุกคนเป็นความภูมิใจของฉัน แต่ฉันจะไม่เปลี่ยนมัน
ความภูมิใจของฉัน คือฉันรู้สึกดีกับสิ่งที่พี่เป็น
ไม่ใช่อยากให้พี่เป็นแบบที่ฉันอยากให้เป็นเพื่อที่จะได้ภูมิใจ
และฉันก็ภูมิใจกับพี่เสมอ ชองยุนโฮที่น่ารักของพวกเรา
ฉันไม่รู้จะอวยพรอะไรนอกจากอยากให้พี่มีความสุข
ความสุขของพี่ ... ฉันอยากให้พี่ทำมันให้สำเร็จ
และผู้คนรอบๆตัวพี่จะอยู่ชื่นชมความสำเร็จนั่นแน่นอน
เพลงใหม่ของพี่เพราะมาก ฉันชอบมากเลยล่ะ ^^
ฉันดีใจนะที่พี่ได้ร้องเยอะขึ้น ความพยายามของพี่จำสำเร็จแล้ว
สู้เขานะ ฉันอยากฟังเสียงของพี่ที่ทำให้ฉันสบายใจอีกครั้ง
รีบกลับมานะ อย่าแอบไปนอนเปิดปากที่ไหนล่ะ ฮ่าๆ
ฉันรักพี่นะ ชองยุนโฮ my Daddy long legs
.
.
.
Happy Birth day ชิมชางมิน
คนที่เหมือนจะเข้าใจยาก แต่ฉันรู้สึกว่าฉันเข้าใจพี่นะ คนโหด
ชายในฝัน อื้ม คำคำนี้แหละ นิยามที่ให้กับผู้ชายคนนี้
ไม่ขอเรียกพี่ได้ไหม =w= ไม่เคยเรียกชางมินว่าพี่จริงๆนะ
โอเค เราห่างกันไม่กี่ปีหยวนได้ๆ ฉันคิดเองเออเอง โอเค จบ
ปีนี้เจ้าชายของเราก็โตขึ้นๆ หล่อข้น สูงขึ้น เจิดจรัสขึ้น
แต่รู้ไหม ทงบังชินกิน่ะ เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง
คือทุกคนไม่ว่าจะอีกกี่ปี ภายใต้ความเป็นผู้ใหญ่นั้นก็ยังคงมีเด็กชาย
ชิมชางมินผู้อ่อนโยนให้นมกับแมวน้อยกิน ฮ่าๆ ติดตาเนอะ
แต่ฉันไม่ค่อยได้จดจำชางมินในแบบนั้นเท่าไหร่เลย
ชางมินที่ฉันจำได้ขึ้นใจ คือผู้ใหญ่ในร่างเด็กที่อยู่ข้างหลัง
อย่าเพิ่งตีฉันนะ การอยู่ข้างหลังไม่ใช่ว่าไม่ดีสักหน่อย
แต่ฉันหมายถึง ฉันรู้สึกได้ว่าคนคนนี้ชอบที่จะเฝ้ามองทุกคน
สังเกตในจุดที่คนไม่สนใจ เฝ้าดูไม่คลาดสายตา
และโอบอุ้มทุกคนไว้ด้วยความอ่อนโยนที่คนมักจะมองไม่เห็น ฮ่าๆ
มันฟังดูน้ำเน่า แต่ฉันรู้สึกถึงมันได้นะ ^^
คงเพราะชางมินนิสัยเหมือนพ่อฉันล่ะมั้ง ใช่ คุณพ่อของฉันเอง
ถึงจะดูกระด้าง แข็งกร้าวและเย็นเฉียบ แต่นั่นเพราะเราเองที่ไม่รู้ตัว
นายคนนั้นน่ะ ตีกรอบให้ตัวเองมากไปแล้ว! ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
เปิดเผยบ้างก็ได้ ไม่ต้องกังวลไปหรอก สิ่งที่อยู่ในใจน่ะ
ก็เข้าใจว่าไม่ใช่คนที่ชอบพูดมากและอธิบายอะไร
เพราะว่าฉันก็เป็นเหมือนกัน อย่างเรื่องๆนั้นน่ะ ฉันก็เบื่อที่จะพูด
อ่า คนที่เน้นการกระทำมากกว่าคำพูด ได้อีกข้อแล้ว นิยาม
ขนมปังฝรั่งเศส! นั่นแหละใช่เลย ชิมชางมินคือขนมปังฝรั่งเศส
มันอาจจะแข็งจนกัดไม่เข้า หลายคนท้อใจวางมันลง
หยิบขนมปังชิ้นอืนที่อาจนุ่มกว่า อ่อนโยนกว่าเข้าปาก แต่มันไม่ร้อน
ขนมปังธรรมดาที่นุ่มนวล แต่เต็มไปด้วยรูพรุน มันทะลุปรุโปร่งเกินไป
จนบางครั้ง มันทำให้รู้สึก ไม่มีอะไร ว่างเปล่า และไม่พิเศษ
แต่ถ้าหันกลับมามอง ขนมปังฝรั่งเศสชิ้นนั้นที่ดูไม่น่ากิน
ทั้งแข็งกระด้าง จะกินเข้าไปได้ยังไงน่ะ! ฟันหักแน่ๆ
แต่ลองหยิบมีดปาดเนยขึ้นมาสิ กดลงไปเบาๆ ค่อยๆซึมซับ
แค่นิดเดียว ได้ลองเข้าใจ ได้ลองเห็นข้างในของมันแค่นิดเดียว
ขนมปังที่ดูแข็ง ก็ถูกเปิดเผยอย่างง่ายดาย แล้วรู้สึกไหม
มันร้อน มันหอม มันอบอุ่น จนต้องยิ้มออกมา อ่า ดีจัง
รู้สึกถึงสิ่งที่อยู่ข้างใน อัดแน่น และพิเศษ ดีที่ลอง
ชิมชางมินที่เหมือนขนมปังฝรั่งเศส ช่างดีจริงๆเลยนะ
ถึงจะดูแข็งกระด้าง เย็นชา และเข้าถึงยากในบางครั้ง
คนบางคนเดินมาดู เห็นใบหน้าที่นิ่งเฉย สายตาที่มองมาตรงๆ
กลัว ไม่กล้าเข้าใกล้ เดินจากไป และมองหาความอ่อนโยน
โดยที่ไม่รู้เลย ว่าจริงๆแล้วขนมปังฝรั่งเศสก้อนโตที่ชื่อชิมชางมิน
ก็แค่อยากจดจำสิ่งรอบตัว คนที่รักพวกเขา เพื่อนแท้ของพวกเขา
ไม่ได้ตั้งใจจะทำหน้าโหด แต่แค่ไม่อยากยิ้มตลอดเหมือนคนบ้า
ไม่ได้ปากร้าย แต่แค่ไม่รู้จะพูดยังไงให้อีกคนรู้ว่าห่วง
ไม่ได้ห่างเหิน เย็นชา แต่แค่บางทีมันต้องทำ และควรทำ
ไม่ได้อยากอยู่ในกรอบตลอดเวลา แต่แค่อยู่ตรงกลาง
ไม่ได้เข็มแข็ง แต่แค่เชื่อมั่นในสิ่งที่เลือก ศรัทธาในสิ่งนั้น
ไม่ได้ไม่อยากร้องไห้ ไม่ใช่ไม่เจ็บปวด แต่แค่ยังสู้และไม่หมดหวัง
คนที่ดูเรียบเฉย ไม่มีอะไรพิเศษคนนี้ ข้างในของเขามันช่างมหัศจรรย์
ถึงจะไม่นุ่มนวลที่สุด ไม่อ่อนหวานที่สุด แต่ก็เป็นตัวเอง
และมันดีที่สุดแล้วจริงๆ ^^ แบบนี้น่ะ ดีแล้ว
จากเด็กที่ปั่นจักรยานแล้วหันมายิ้มให้กล้อง โตขึ้นมาเลย หล่อด้วย
ฉันดีใจนะที่นายเติบโตมาเป็นแบบนี้ นายก็เหมือนกันใช่ไหม
ฉันขอให้ทุกวันนายยังยิ้มได้บ้าง และได้ทำในสิ่งที่อยากทำ
ได้ปกป้องตัวเอง ครอบครัว สิ่งสำคัญเหมือนอย่างที่หวัง
ไม่จำเป็นต้องเลือก เพราะคนคนนี้รู้ดีว่าควรอยู่ตรงไหน
ที่ตรงนั้นน่ะ ที่ที่เชื่อมโลกสองโลกไว้ มันมีอยู่จริง
และอวยพรให้ชิมชางมินคนนี้ ผู้ชายในฝันของฉัน หามันเจอ
ฉันรักนายนะ ชิมชางมิน ขนมปังฝรั่งเศสชิ้นโต
.
.
.
เห้ย เป้อัพยาวโคตร ฮิยะๆๆ บอกแล้วว่าอย่าให้ได้เขียน จะหยุดไม่ได้
มีหลายคนแอดเมล์มาคุยแล้วถามว่าทำไมถึงเขียนอะไรแบบนี้ได้
(อะไรแบบนี้คือย่างข้างบน เรื่องไร้สาระ และน้ำเน่าในแบบอินฮยองสไตล์)
อืม ตอบไม่ได้คะ มันมาเองอะ ฮ่าๆ แต่ช่วยแนะนำได้นะ
คนเราไม่จำเป็นต้องอยากเป็นอะไร อยากดีแค่ไหน อยากทำอะไร
พระเจ้าสร้างเรามาไม่เหมือนกัน เพื่อที่แต่ละคนจะสร้างสิ่งวิเศษและสวยงาม
ไม่จำเป็นต้องถามตัวเอง ฉันเก่งแค่ไหน ฉันเก่งกาจและเฉลียวฉลาดรึเปล่า
อย่าพยายามเป็นเหมือนคนอื่นเพียงเพราะเห็นว่ามันดี
แต่จงค้นพบตัวเองและแบ่งปันมันให้คนอื่น และถ้ามันดีผู้คนจะทำตาม
ไม่จำเป็นต้องกลัวอะไร ^^ ใช่ไหม? ฮ่าๆๆ สู้ๆนะคะ
เป้ว่าไม่ว่าทำอะไร ถ้าเราใช้ใจเราทำและเชื่อว่าเราทำได้ มันก็จะได้
อย่างเรื่องเขียนๆเนี่ย ถ้าไม่เกี่ยวกับผู้ชายห้าคนนี้ มันก็.. ฮ่าๆ
แต่ถ้าใครมีอะไรสงสัยก็ถามได้นะคะ เรื่องฟิคอะไรแบบนี้
จะว่าไป...สอบแล้ว ดองอะเกนแอนด์อะเกนทั้งบล็อคทั้งฟิค
เจริญพรของดอง เฮ้อ~
.
.
.
มาเล่าเรื่องคอนSS501ต่อ งานนี้ต้องขอบคุณน้องลี่มากที่โทรปลุก
ตอนแรกก็ไม่ได้อยากจะไปอะไร ง่ายๆ เพลงเขาเราไม่รู้จักเลย = =
แต่กลายเป็นว่าก่อนวันคอน ทำไมมีแต่คนไปเว้ T^T กิเลสตามมา
เริ่มอยากไป ฮ่าๆ แต่ช้าไป มาคิดได้ตอนจะห้าทุ่ม เลยปล่อยๆ
แต่โชคเข้าข้างตรงที่ลี่โทรมาหาตอนจะบ่ายสองซึ่งก็ยังไม่ตื่น
บอกว่าเหลือบัตรใบนึงไปไหม เราก็ไปๆๆๆๆๆๆ หนูอยากตามกระแสบ้าง
ก็เลยต้องเดินทางไปอิมเพคอีกครั้งแบบไม่ได้คาดหมาย
แม่ถามก็บอกแค่ว่าไปหาเพื่อนแฟน~ จะโดนตะปบไหม?
แต่กลายเป็นว่าจากตอนแรกคิดว่าเป็นบัตรยืน4500 ดันกลายเป็นVIP
บัตรอะไรก็ไม่มี เดินตามเขาไปลูกเดียว ฮิยะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
คอนถ้าถามว่าสนุกไหม อืม สำหรับเป้คงจะเฉยๆเพราะไม่ได้ติดตามดั๊บเลย
รู้สึกแต่ฮยอนจุงสิงแวนคูเวอร์เท่านั้น ฮ่าๆ เลยพยายามส่องคนเดียว
ดูไปก็หันไปบอกลี่ "ถ้ามันมานะ เจ้จะตะโกนคิมแจจุง"
คนแถวนั้นคงงงนังนี้มาทำไม ไม่มีพร๊อบอะไรเลย กรี๊ดก็ไม่กรี๊ด
จะโดนมองหน่อยก็ตอนที่ยองแซงเดินมาร้องเพลงตรงหน้า
แล้วมีทริปเปิ้ลสองคนตามมากรี๊ดชนิดว่าดังมากจนเมเนเจอร์หันมามอง
เป้ได้แต่แอบบ่นในใจ กระโดดทำไมตูเสียวพื้นพัง มันดึ๋งๆง่ะ
แต่เราก็ว่าเขาไม่ได้นาน เพราะพอเพลง??(สักอย่าง)
พ่อวิลสันก็เดินมาตรงข้าเจ้าจนได้หลังจากรังเกียจโซนนี้อยู่นาน
นังนี้ก็ตั้งหน้าตั้งตากรี๊ดประหนึ่งคิมแจจุงมายืนอยู่ตรงหน้า
"คิมแจจู้ง!!!!!!!!!!!!!!!! แจจู้ง!!!!!!! ยุนโฮ!!!!!!!!!!"
โอ้วิลสัน ฮ่าๆ = = น่าอายกว่าเมือกี้อีก คนหันพรึบ
ตูได้ข่าวว่านี่คอนดั๊บ มึงจะตะโกนหาเทพ(จริงๆ)ทำเมพ?
ยักไหล่(ยืมมุขพี่แป้ง) เกิดเป็นแคสสิโอเปียและสมุนยุนแจอย่าแคร์
นังนี้ตะโกนไปไม่สนใจจนวิลสันหันมามองเป้กับน้อง ฮิยะๆๆๆ
มองมาด้วยสายตาที่แบบว่า = = มึงทำไรอะ เรียกฮยองกูเพื่อ?
แต่ก็ยังคง "แจจู้งงงง คิมแจจู้งงงงงงงงงงงงงงง"
เมเนเจอร์ ล่าม สต๊าฟ ทริปเปิ้ลหันมาจ้องกันให้รึ่มจนกลัวตาย
ตูจะโดนเขาลากเขาออกไปไหมง่ะ มาผิดงาน T^T
แต่เหมือนโชคเข้าข้าง(?) ฮ่าๆ การกระทำของเป้ประสบความสำเร็จจนได้
พีช - -v ชูสองนิ้วให้ฉันทำไม ไม่เอา!! ไม่ทูจุง ข้าพเจ้ามันยุนแจนิยม!!
คราวนี้เลยเอาใหญ่ "ม่ายย ไม่ทูจุง ยุนแจ ยุนแจ๊!!!!!!!!!"
เรียกได้ว่ายางอายเป้ทิ้งไว้ที่อิมแพคเมืองทองธานีไปเรียบร้อยแล้ว
แต่ก็นะ เรามาทำหน้าที่ของแคสสิโอเปียเนอะ ฮิยะๆๆๆๆ
สักพัก ทริปเปิ้ลที่มากรี๊ดยองแซงตอนแรกก็เดินมาฝากของกับเมเนเจอร์
แล้วแปลกมากคือรับฝาก 55 ปกติไม่รับนี่หว่า คงเพราะว่าเห็นกรี๊ดมั้ง
ไอเดียวเลยเจิด วิ่งไปค้นในกระเป๋าหากระดาษปากกา
แต่อยากจะเอาหัวไปโหม่งพื้น = = เป้เป็นนักศึกษาที่ไม่มีเครื่องเขียนติดตัว
ค้นไปค้นมาเลยเจอบัตรมีตเดทติ้งนั่นแหละ ฮ่าๆ เลยเอามาเขียน
(คอนดั๊บแต่หน้าที่รักตูห้าคนหร่าเลย ฮิยะๆๆๆๆๆๆๆ ขอโต๊ด)
ส่วนปากกาก็ขอยืมจากทริปเปิ้ลแถวนั้นไป สบายจริงๆ
และแล้วด้วยควาฉลาดทางภาษาเกาหลีของน้องลี่เลยได้ใจความว่า
" To HYUNJOONG
PLEASE TAKE CARE OF KIMJEJUNG .
Tell him Taekook Cassiopeia Miduh Dong Bang Shin Ki,
Kamsahamnida "
เขียนเสร็จเหมือนสวรรค์เป็นใจ? ไม่ เมเนเจอร์ดั๊บเป็นใจมากๆ
เป้จ้องเขา เขาก็จ้องเป้ ยิ้มๆยื่นๆ
"อปป้าๆๆๆ ฮยอนจุงๆๆๆอ่า~"
แล้วเขาก็เดินมารับไปยิ้มๆให้ก่อนจะเดินเข้าไปทางเวทีมั้ง
ภารกิจแคสซี่ในคอนดั๊บเสร็จสิ้นไปอย่างสวยงาม!!!!!!!!
ไม่รวมที่เป้กับน้องยังคงจะโกนชื่อแจจุงและยุนโฮอย่างต่อเนื่อง ฮิยะๆๆ
เช้ามาเลยโทรหาพี่ที่รู้จักสต๊าฟในนั้น เขาบอกว่าเห็นแล้วว่าเมเนเจอร์เอาให้แล้ว
ขอบคุณนะวิลสัน ขอโทษด้วยที่ไม่ได้โฮกเธอเลย ฮ่าๆๆๆๆ
แต่จะยิ้มให้นิดนึงก็ได้ ถ้ารู้ว่าเอาไปให้แจจุงจริงๆอ่านะ ^^
ขอบคุณนะ คอนสนุกดีแต่หวังว่าคราวหน้าเป้จะอินได้มากกว่านี้ ฮ่าๆ
..
เห้ย อัพยาวอะ >< นานๆทีมาปล่อยของเต็มเลย ฮิยะๆๆๆๆๆ
ตอนนี้ก็ช่วงสอบแล้ว ใครสอบอยู่ก็ขอให้โชคดีนะคะ
น้ำตาตกในทางนี้ตกแรงมาก T^T ทางโน้นตกบ้างไหม
สอบเสร็จแล้ววางทริปเกาะล้านแอนด์เดอะแก๊งส์ ขอให้โฮก!!!
ปัจฉิมลิขิต
๑.รู้สึกไหมว่าเอนทรี่ย์นี้เหนื่อยๆปวงๆ ฟิสิกส์ทำพิษอีกแล้ว
๒.อยากไปสโตรกกับพี่ไอ๊ซ โฮกกกกกกกกก หนึ่งนาฬิกาของกรุงโซล!
๓.อยากเป็นคนไม่รู้อะไร ไม่ได้สามสองด้วยนะยะ = =
๔.ช่วงนี้ จน จน จน ห้าเล่ม โฮกกกกกกกกกกก เงิน เงิน เงิน